Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Μέσα από το φίλτρο black & white… (Γράμμα στην Ανεργία...)

Ήρθες… Σε περίμενα… Δε σε ήθελα ,μα σε περίμενα. Το ήξερα πως θα έρθεις κάποια στιγμή… Μήπως… σε κάλεσα εγώ; Τι ευγενικό να δεχτείς τη πρόσκληση… Καταλυτική η επιρροή σου… Επιβλητική η παρουσία σου…
 
by Methyss

 Δίνεις στη ζωή μια άλλη εικόνα. Όχι, δεν αλλάζει η ζωή. Ίδια είναι. Μα έχεις μια ικανότητα… Να, σαν το φίλτρο b&w στον επεξεργαστή φωτογραφίας. Το χρώμα χάνεται. Υπάρχει το ασπρόμαυρο σε ό, τι βλέπω. Όλα είναι ίδια… μα συνάμα, τόσο διαφορετικά. Το βλέπεις στα μάτια τους. Σαν μαθαίνουν τον ερχομό σου, το στόμα τους –για λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου μόνο-  ανοίγει . Από την έκπληξη, το φόβο; (Όχι για μένα, γι’ αυτούς, αισθάνονται τη παρουσία σου ψυχρή στη ραχοκοκαλιά τους…) Αμέσως το χαμόγελο εμφανίζεται στα χείλη τους, ξεψυχισμένο και φυσικά τα αναμενόμενα λόγια ακολουθούν: « Δε πειράζει , έχει ο Θεός… Όλα καλά θα πάνε, θα το δεις!» Με διαβεβαιώνουν.

Photo by Google Images
Πάει καιρός που σε έχω στη ζωή μου. Σύντροφο στις στιγμές της μοναξιάς μου. (Όχι ότι είμαι μόνη αλλά αποφεύγω πια τα βλέμματα που αδυνατούν να κρύψουν την αμηχανία τους… Κραυγάζει η αγωνία τους –μα πως δε το καταλαβαίνουν;- ξεκάθαρα διαβάζω μέσα τους : «Τέτοια εποχή, που να βρεθεί…»)
Θυμάμαι σαν ήμουνα στα νιάτα μου (Στα τριάντα δύο  είμαι μα πες η σκολίωση , πες ο ερχομός σου… πες οι βαθιές ρυτίδες στο μέτωπό μου-τις έχουν άνθρωποι που σκέφτομαι πολύ έλεγε ο δάσκαλός μου…) έβλεπα πως πέταγα στα όνειρά μου. Αλήθεια, θυμάμαι ακόμη την αίσθηση του αέρα στο πρόσωπό μου… Τι άδικη η φύση να μας στερήσει τα φτερά… Ήθελα τα φτερά να τα’ χω… Θα έμοιαζες τόσο μικρή από ψηλά , και ο κόσμος να ανοίγεται μπροστά μου , τα σύννεφα να με καλωσορίζουν, και ο Ήλιος να απλώνει τις αχτίδες του, σαν απλωμένα χέρια να με υποδεχτούν στο άπειρο… Κρίμα να μην έχω φτερά…



Σαν ήμουνα παιδί που λες (Δε σου τελείωσα ακόμη) μια γιαγιά γειτόνισσα γεμάτη από σοφία ήξερε το κατάλληλο λόγο να μου πει. Μια γριά καλόβολη, δεν ήξερε από βιβλία αλλά τα λόγια της σαν γιατρικό έμπαιναν στη καρδιά. Κάθε φορά που χτύπαγα και κλαιγόμουν –πως θα’ θελα να γύρναγα σε εκείνες τις στιγμές…- ψιθύριζε ένα γνωμικό σαν ξόρκι από μαγεία και όλα λες άλλαζαν στο λεπτό: «Υπομονή, υπομονή, καρτέρει και καρτέρει , και τούτος ο ανήφορος, κατήφορο θα φέρει…»

Μα σαν να βλέπω εκεί ψηλά τον Ήλιο να προβάλει, και τ’ απλωμένα χέρια του να με καλούν φαντάζουν. Το χρυσαφένιο χρώμα του το γκρίζο σου διαλύει και η εικόνα της ζωής αλλάζει μονομιάς. Και –για φαντάσου!- στη πλάτη μου με γαργαλούν δυο κάτασπρα φτερά…


«…Και τούτος ο ανήφορος, κατήφορο θα φέρει…» Σε ευχαριστώ γιαγιούλα μου για αυτά τα μαγικά… 


Αυτή ήταν η πρώτη μου συμμετοχή  για το "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
 από το TEXNIS STORIS της Φλώρας. 
Την ευχαριστώ πολύ για την ωραία διοργάνωση του διαγωνισμού 
αλλά και για το κυπελλάκι που πήραν όλοι οι συμμετέχοντες, νικητές και μή!


Εγώ πήρα 8 βαθμούς
πράγμα που δεν έχει ιδιαίτερη σημασία μια και όλες οι συμμετοχές 
ήταν εκτός συναγωνισμού!
Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου αυτούς που με ψήφισαν!

Η φράση που έπρεπε να περιέχει η ιστορία είναι σε κόκκινο χρώμα: 
«…Και τούτος ο ανήφορος, κατήφορο θα φέρει…»
Συγχαρητήρια στις νικήτριες αλλά και σε όλους τους συμμετέχοντες!
Ανυπομονώ για το επόμενο "ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"!

18 σχόλια:

  1. Δέσποινα χάρηκα πολύ με τη συμμετοχή σου! Μας προϊδεάζει για μια υπέροχη συνέχεια!
    να'σαι καλά και να μην σταματάς να γράφεις ( και να συμμετέχεις) ..κάπως έτσι ξεκίνησα κι εγώ δειλά δειλά....χάρη στο Παιχνίδι γράφω κάθε μήνα και άσχετα από βαθμολογίες έχει γίνει απίστευτη λατρεία!
    Τα φιλιά και την αγάπη μου!
    Καλή σου μέρα :)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Αριστέα μου για τα ενθαρρυντικά σου λόγια!
      Όσο μπορώ, θα γράφω!

      Διαγραφή
  2. Δέσποινα καλημέρα. Αν θυμάμαι καλά, ο τίτλος δεν ήταν ολόκληρος στο παιχνίδι, έλειπε αυτό, εντός της παρένθεσης το οποίο όμως το θεωρώ το σημαντικότερο, γιατί δίνει το στίγμα. "Γράμμα στην ανεργία";; Και μόνο ο τίτλος είναι ένα ολόκληρο κεφάλαιο. Έτσι όπως το διαβάζω λοιπόν ξανά, το θέμα που έθιξες είναι συγκλονιστικό, η λύση του είναι φτερό στον άνεμο και δεν ξέρω τι λένε σε αυτές τις περιπτώσεις. Αυτό που ξέρω μόνο είναι πως γύρω στα 20φεύγα, είχα μείνει χωρίς δουλειά, και είχα χάσει το γη κάτω από τα πόδια μου, αν και μιλάμε ότι τότε κάποιος έβρισκε σχετικά εύκολα μια δουλειά. "Υπομονή" δε λέω, είναι πολύ "λίγη" ως λέξη, αλλά καλή δύναμη εύχομαι για τον οποιονδήποτε περνάει μια τέτοια κατάσταση. Σε φιλώ γλυκά Δεσποινάκι μου :))))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είχα γράψει τη παρένθεση Πέτρα μου γιατί έχω αρκετά γράμματα στη "Συλλογή Γραμμάτων" και θεώρησα αντιδεοντολογικό να δώσω έστω και μια αμυδρή ιδέα για το ποιος το έγραψε... Μου αρέσει να είμαι δραματική μερικές φορές, ευτυχώς όμως εχω την οικογένεια και τα παιδιά μου να με κρατάνε ψηλά!
      Φιλιά πολλά!

      Διαγραφή
  3. Η ιστορία σου με άγγιξε απίστευτα γιατί ήμουν κι εγώ εκεί..και ίσως ξαναβρεθώ...την βαθμολόγησα γιατί είναι καλογραμμένη, αλλά και για τις αλήθειες της, έτσι δοσμένες και φιλτραρισμένες!
    Φιλιά πολλά και συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Μαρία μου που με ψήφισες!
      Ανάμεσα στα τόσα ωραία συγγράμματα είναι τιμή μου που με επέλεξες!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  4. Ωωωω δεν ηξερα Δεσποινακι μου πως ησουν εσυ πισω απο αυτη την ιστορια..
    Ειναι συγκλονιστικη... Και την ειχα ξεχωρισει.
    Και θα πω την αληθεια μου...
    Οταν διαβασα τις ιστοριες και επρεπε να αποφασισω για τους ψηφους, η δικια σου ηταν μια απο τις...4 επιλογες που επελεξα..
    Επρεπε ομως αναγκαστικα να αφησω μια πισω...Και εχω να σου πω πως δυσκολευτηκα πολυ!
    Καλη Κυριακη. Πολλα φιλακια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Μαρία μου, ξέρω πως ο ανταγωνισμός ήταν σκληρός!
      Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  5. Το γράμμα σου συγλονιστικό... και με βρήκε εντελώς απροετοίμαστη...Το ξαναδιαβάζω και το ξαναδιαβάζω...
    Ένα όμορφο υπόλοιπο Κυριακής!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τόσο μα τόσο αληθινό το περιεχόμενο... Δυστυχώς πολλοί το γνωρίζουμε αυτό...
    Μπράβο για τη συμμετοχή σου, γλυκιά μου!
    Να είσαι καλά πάντα!
    ΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μια ακόμη καταπληκτική συμμετοχή και η δική σου, μικρό πολύτιμο πετράδι μέσα σ' ένα σύνολο
    που με κάνει να νιώθω περήφανη για το παιχνίδι.
    Το γράψιμό σου γεμάτο συναισθήματα τα αφήνει να ξεχυθούν και να σε παρασύρουν.
    Συγχαρητήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Γιάννα και Φλώρα μου, σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καλημέρα καλή μου φίλη!
    ευχομαι ολόψυχα να έχεις μία όμορφη εβδομάδα!
    φιλάκια πολλά! <3

    και φυσικα συγχαρητηρια για την υπεροχη συμμετοχη σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Συγχαρητηρια!!


    απο το παρτι της http://parentsland-gr.blogspot.gr/ ερχομαι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το έχεις πολύ με το γράψιμο Δέσποινα...μήπως να το κοιτούσες αυτό επαγγελματικά;
    από το πάρτυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Eυαγγελία μου πολύ γλυκό το σχόλιο σου! Δε σου κρύβω οτι είναι ενα όνειρο που είχα από μικρή! Αλλά η ζωή με οδήγησε σε άλλα μονοπάτια! Δε ξέρεις ποτε τι κρύβει ο Θεός για εμάς!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα.
Οι απόψεις όλων σεβαστές...

Blogging tips