Εις τα ενδότερα...

Να γνωριστούμε...

Μα θα μου πεις ... δε με ξέρετε; 

Όχι, δε νομίζω ότι με ξέρετε και δε νομίζω ότι μπορεί να γνωρίσει κανένας πραγματικά τον άλλο, όσο και να προσπαθήσει.

Αξίζει η προσπάθεια όμως!

Είμαι ένα δημιουργικό  άτομο. 

Ή ήμουν. 

Στα νιάτα μου, ζωγράφιζα , 

έγραφα και δημιουργούσα ατελείωτα.

Link Party Σεπτεμβρίου #2

Κι εκεί που νόμιζα οτι θα άρχιζε το σχολείο  και θα χαλαρώναμε, όλως περιέργως τώρα ο χρόνος είναι ακόμη λιγότερος!

Δε ξέρω πως γίνεται, αλλά συμβαίνει. 

Τα ελεύθερα πλέον πρωινά καλύπτονται με κάποιες εξωτερικές εργασίες, ψώνια και δουλειές του σπιτιού ενώ η υπόλοιπη μέρα συνεχίζει να καταλαμβάνεται από τη παιδική παρουσία...

Η εποχή της τρομολαγνείας.

Είμαι γονιός.

Καθημερινά ξυπνάω και κοιμάμαι με μοναδική μου έννοια τα παιδιά μου. 

Πως θα τα φροντίζω. Πως θα τους παρέχω το καλύτερο για την υγεία και τη φυσική τους κατάσταση. Πως θα τους δώσω ότι χρειάζονται για να αναπτυχθούν σωστά ψυχικά και σωματικά.

Ξέρω οτι το γάλα είναι βασικό είδος διατροφής για την ανάπτυξή τους. Ξέρω οτι το γάλα θα μεγαλώσει τα παιδιά μου. Το ξέρω γιατί μου το λένε όλοι χρόνια τώρα, απ' όταν ήμουν εγώ η ίδια παιδί. Το ξέρω γιατί  μου το λεει ο παιδίατρος!

Εσύ θα δώσεις ένα τέλος;

Για όσους παρακολουθούν τις Ιστορίες του Καφενέ, τις οποίες διοργάνωσε πολύ πετυχημένα η Αριστέα από το Η Ζωή είναι Ωραία, ίσως να ρίξατε και μια ματιά και στη δική μου ιστορία, που αναφέρεται σε μια κοπέλα, την Αλεξία, που δέχεται μια απρόσμενη επίσκεψη από το παρελθόν. Η αλήθεια είναι ότι άρχισα να γράφω και ξέχασα να σταματήσω και έτσι η ιστορία κόπηκε κάπως απότομα, δημιουργώντας μου την ανάγκη να της δώσω μια συνέχεια και ένα τέλος.

Κλικ στην εικόνα

Το πρωτο Link Party του Σεπτέμβρη!

Πάει και αυτό το καλοκαίρι!

Καιρός για επιστροφή στα θρανία, στις δουλειές (μήπως σας βρίσκεται καμία και για εμένα βρε παιδιά;) και στις συνήθεις υποχρεώσεις μας που τόσο μας αρέσει να αφήνουμε στην άκρη όταν έρχεται το καλοκαιράκι!

Επιστροφή και στα Link Party! 

Τα μάτια σου είναι κόκκινα...

Εκεί που νόμιζα ότι η αναισθησία είναι γονιδιακό χαρακτηριστικό των ανδρών... 

ήρθαν τα παιδιά μου να με διαψεύσουν.

Δε κλαίω μπροστά στα παιδιά. 

Δεν είναι κάτι που μου αρέσει να βλέπουν και όσο μπορώ και περνάει από το χέρι μου

το αποφεύγω.

Να που έγινε... με τα μάτια μου να κοκκινίζουν στο πρώτο δάκρυ.

                                                       

                                                       Αλέξης: Τα μάτια σου είναι κόκκινα

                                                       Θάνος: Είναι γιατί νυστάζει!

Αποχαιρετώντας το Καλοκαίρι μέσα από το φακό...

16. Ομορφιά

Ομορφιά... κλεισμένη πίσω από σύρμα

δεν παύει να λέγεται ομορφιά

17. Χαλάρωση

Γιατί κρύβεται στα μικρά και στα ανύποπτα 

αλλά εξίσου μεγάλα και σημαντικά

Φωτογράφησέ το! 1-15 Αυγούστου.

1. Τεχνολογία

Στην εποχή της απόλυτης ελευθερίας , δέσμιοι περισσότερο από ποτέ

της ευκολίας 

2. Κόκκινο

 Κόκκινο πανί και σειρήνα ταυτοχρόνως που κρατά γερά της ζωής 

τα μυστικά μας

Diary of Bliss: Κουβεντιάζοντας με τον καθρέφτη...

Είμαι από εκείνες τις ωραίες περιπτώσεις όπου γενέθλια, γιορτή και επέτειος τυχαίνουν να πέφτουν μέσα σε 22 μέρες. Στις 31/7 είναι τα γενέθλια μου , στις 15/8 η ονομαστική μου εορτή και στις 22/8  η επέτειος του γάμου μου.

Στη δική μου περίπτωση λοιπόν, όπως είναι λογικό, το δώρο που παίρνω για τα γενέθλια μου είναι συνήθως και για τη γιορτή μου. Και το δώρο για την επέτειό μας συνήθως μπαίνει σε μεγάλο πακέτο για να καλύπτει και τις τρεις περιπτώσεις.

Ένα τέτοιο δώρο ήταν και το λάπτοπ από το οποίο γράφω όλες μου τις αναρτήσεις!

Δώρο γενεθλίων, εορτής και φυσικά επετείου!

Ιστορίες του Καφενέ! Το παρελθόν χτυπά τη πόρτα...

Ο "καφενές" του πανεπιστημίου ήταν ασφυκτικά γεμάτος από φοιτητές. Η Αλεξία αισθάνθηκε ενοχές που είχε αφήσει τον κυρ Μιχάλη να τα βγάλει πέρα μόνος του σήμερα. Ο καθηγητής στο μάθημα είχε ξεκαθαρίσει ότι δε θα δεχτεί καμία εργασία εάν δε παραδοθεί τη συγκεκριμένη ώρα , στο γραφείο του, που απείχε αρκετά τετράγωνα μακριά από την αίθουσα παράδοσης! 

"Ο ανόητος!" μουρμούρισε εκνευρισμένη, μια και του τα είχε μαζεμένα. Ο συγκεκριμένος καθηγητής ήταν γνωστός σε όλη τη σχολή για τις ιδιοτροπίες του και την τάση να μην διευκολύνει καθόλου τους φοιτητές, τουναντίον, έδειχνε να το απολαμβάνει όταν είχε την ευκαιρία να τους αρνηθεί κάποιο αίτημα. "Απέκτησε μια έδρα στο πανεπιστήμιο και νομίζει πως μπορεί να μας κάνει τη ζωή δύσκολη!" συνέχισε, ενώ έβαζε τη ποδιά για το σερβίρισμα.

Το αυγουστιάτικο φεγγάρι...

Δε ξέρω γιατί, αλλά έχω μια ιδιαίτερη αγάπη για το αυγουστιάτικο φεγγάρι. 

Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που έγραψα ολόκληρη ιστορία στα μαθητικά μου χρόνια για τον Ήλιο και τη Σελήνη, προσωποποιώντας τους και δίνοντας και μια ιδιαίτερη ερμηνεία στη πανσέληνο του Αυγούστου (Οι σχετικές αναρτήσεις πρώτο και δεύτερο μέρος, καθώς και το e-book.)

Των φρονίμων τα παιδιά πριν ο φρονιμίτης...

Και σαν να μην έφτανε η ζέστη αυτές τις μέρες, που θυμήθηκε ο καιρός στα καλά καθούμενα ότι έχουμε καλοκαίρι, να' σου και ο φρονιμίτης έσκασε μύτη, αλλά δε του καλάρεσε έτσι στιμωγμένα που τα βρήκε! Ήθελε βασιλική υποδοχή και δε του τη κάναμε τη χάρη! Έτσι μου είστε; λέγει. Πάρτε μια φλεγμονή ξεγυρισμένη, να ευχαριστηθείτε πόνο να καταλάβετε τι εστί φρονιμίτης!