Τα μάτια σου είναι κόκκινα...

Εκεί που νόμιζα ότι η αναισθησία είναι γονιδιακό χαρακτηριστικό των ανδρών... 

ήρθαν τα παιδιά μου να με διαψεύσουν.

Δε κλαίω μπροστά στα παιδιά. 

Δεν είναι κάτι που μου αρέσει να βλέπουν και όσο μπορώ και περνάει από το χέρι μου

το αποφεύγω.

Να που έγινε... με τα μάτια μου να κοκκινίζουν στο πρώτο δάκρυ.

                                                       

                                                       Αλέξης: Τα μάτια σου είναι κόκκινα

                                                       Θάνος: Είναι γιατί νυστάζει!

Αποχαιρετώντας το Καλοκαίρι μέσα από το φακό...

16. Ομορφιά

Ομορφιά... κλεισμένη πίσω από σύρμα

δεν παύει να λέγεται ομορφιά

17. Χαλάρωση

Γιατί κρύβεται στα μικρά και στα ανύποπτα 

αλλά εξίσου μεγάλα και σημαντικά

Φωτογράφησέ το! 1-15 Αυγούστου.

1. Τεχνολογία

Στην εποχή της απόλυτης ελευθερίας , δέσμιοι περισσότερο από ποτέ

της ευκολίας 

2. Κόκκινο

 Κόκκινο πανί και σειρήνα ταυτοχρόνως που κρατά γερά της ζωής 

τα μυστικά μας

Diary of Bliss: Κουβεντιάζοντας με τον καθρέφτη...

Είμαι από εκείνες τις ωραίες περιπτώσεις όπου γενέθλια, γιορτή και επέτειος τυχαίνουν να πέφτουν μέσα σε 22 μέρες. Στις 31/7 είναι τα γενέθλια μου , στις 15/8 η ονομαστική μου εορτή και στις 22/8  η επέτειος του γάμου μου.

Στη δική μου περίπτωση λοιπόν, όπως είναι λογικό, το δώρο που παίρνω για τα γενέθλια μου είναι συνήθως και για τη γιορτή μου. Και το δώρο για την επέτειό μας συνήθως μπαίνει σε μεγάλο πακέτο για να καλύπτει και τις τρεις περιπτώσεις.

Ένα τέτοιο δώρο ήταν και το λάπτοπ από το οποίο γράφω όλες μου τις αναρτήσεις!

Δώρο γενεθλίων, εορτής και φυσικά επετείου!

Ιστορίες του Καφενέ! Το παρελθόν χτυπά τη πόρτα...

Ο "καφενές" του πανεπιστημίου ήταν ασφυκτικά γεμάτος από φοιτητές. Η Αλεξία αισθάνθηκε ενοχές που είχε αφήσει τον κυρ Μιχάλη να τα βγάλει πέρα μόνος του σήμερα. Ο καθηγητής στο μάθημα είχε ξεκαθαρίσει ότι δε θα δεχτεί καμία εργασία εάν δε παραδοθεί τη συγκεκριμένη ώρα , στο γραφείο του, που απείχε αρκετά τετράγωνα μακριά από την αίθουσα παράδοσης! 

"Ο ανόητος!" μουρμούρισε εκνευρισμένη, μια και του τα είχε μαζεμένα. Ο συγκεκριμένος καθηγητής ήταν γνωστός σε όλη τη σχολή για τις ιδιοτροπίες του και την τάση να μην διευκολύνει καθόλου τους φοιτητές, τουναντίον, έδειχνε να το απολαμβάνει όταν είχε την ευκαιρία να τους αρνηθεί κάποιο αίτημα. "Απέκτησε μια έδρα στο πανεπιστήμιο και νομίζει πως μπορεί να μας κάνει τη ζωή δύσκολη!" συνέχισε, ενώ έβαζε τη ποδιά για το σερβίρισμα.

Το αυγουστιάτικο φεγγάρι...

Δε ξέρω γιατί, αλλά έχω μια ιδιαίτερη αγάπη για το αυγουστιάτικο φεγγάρι. 

Αυτός ήταν άλλωστε ο λόγος που έγραψα ολόκληρη ιστορία στα μαθητικά μου χρόνια για τον Ήλιο και τη Σελήνη, προσωποποιώντας τους και δίνοντας και μια ιδιαίτερη ερμηνεία στη πανσέληνο του Αυγούστου (Οι σχετικές αναρτήσεις πρώτο και δεύτερο μέρος, καθώς και το e-book.)

Των φρονίμων τα παιδιά πριν ο φρονιμίτης...

Και σαν να μην έφτανε η ζέστη αυτές τις μέρες, που θυμήθηκε ο καιρός στα καλά καθούμενα ότι έχουμε καλοκαίρι, να' σου και ο φρονιμίτης έσκασε μύτη, αλλά δε του καλάρεσε έτσι στιμωγμένα που τα βρήκε! Ήθελε βασιλική υποδοχή και δε του τη κάναμε τη χάρη! Έτσι μου είστε; λέγει. Πάρτε μια φλεγμονή ξεγυρισμένη, να ευχαριστηθείτε πόνο να καταλάβετε τι εστί φρονιμίτης!

Μια τούρτα και πέντε αποχαιρετισμοί...

Λοιπόν σήμερα είναι η μέρα μου...

Δε γίνομαι κάθε μέρα 32 ετών (ευτυχώς ή δυστυχώς) και γι'αυτό πρέπει να της δώσω τη σημασία που της αξίζει!

Οπως καταλαβαίνετε, αφού είμαι μπροστά από το φακό λίγο δύσκολο να είμαι και από πίσω! Το ρόλο αυτό ανέλαβε η αγαπημένη μου Ρούλη η οποία χόρτασε από φωτογραφήσεις στο γάμο και αποφάσισε να  πιάσει η ίδια  τη μηχανή (στη περίπτωση μας το κινητό της), είναι άλλωστε κάτι που το κάνει πολύ καλά! 

(Το έχει η οικογένεια παιδί μου, τι να πεις!)

Παραμύθι με τα όλα του!

Μέρες τώρα παλεύω να πιάσω πάλι το πληκτρολόγιο και να γράψω...

Μεσολάβησαν πολλά και τα συναισθήματα που με πλημμύρισαν ακόμα περισσότερα.

Όσο όμως και να το παλεύω δε μου βγαίνει...

Είναι λες και αυτά τα συναισθήματα, είναι τόσα πολλά που με πλημμύρισαν και δεν μπορούν να βρουν διέξοδο, σε σημείο που να πονάει...

Θα προσπαθήσω όμως να σας πω μια ιστορία για ένα κορίτσι που πολύ το αγαπώ το άτιμο...

Δε μπορείς να μη το αγαπήσεις... Είναι αδύνατο!

Και ας λέει σκληρές αλήθειες που σε βγάζουν από το λήθαργο θέλεις δε θέλεις...

Αλλος για τη βάρκα μας!

Σε βάρκα δε έχω μπει ποτέ μου

κι ας ήθελα ταξίδια μακρινά

Παραδομένη γεμάτη εμπιστοσύνη 

στη θάλασσας την αγκαλιά

Φωτογραφισέ το! Ιουνίου 20-30

Ο μήνας Ιούνιος ήταν γεμάτος φωτογραφίες και ωραίες στιγμές, παρόλα τα στραβά της καθημερινότητας.

Για άλλη μια φορά ταξιδέψαμε μέσα από το φακό σε αυτό το υπεροχο ταξίδι αποτύπωσης αναμνήσεων...

Σας παραθέτω παρακάτω τις τελευταίες φωτογραφίες του Ιουνίου και μια ανάπαυλα για να τα ξαναπούμε με την μηχανή standby για το Σεπτέμβρη!

20. Καθρέφτης
Κάπου εκεί είμαι κι εγώ,στον αριστερό φακό...

Mama Relax!

Προσοχή προσοχή!

Το πρώτο τέυχος του περιοδικού  για μαμάδες από μαμάδες και όχι μόνο 

είναι πλέον γεγονός!

http://goo.gl/gAEO2P

Μπορεί να το ξέρετε ήδη αλλά δε μπορώ να μη σας τα πώ κι εγώ! Είναι μια συλλογική εργασία η οποία έγινε με τη πρωτοβουλία της αγαπημένης Μάρθας από το Γίναμε Γονείς.

Την αγκαλιάσαμε όλες μας με πολύ αγάπη και μεράκι. Επιθυμούμε να είναι ο σύντροφος της καθε μανούλας στις εξορμήσεις και την ηρωική καθημερινότητα της.

Κάθε άρθρο είναι γραμμένο με το προσωπικό στυλ της φίλης που το γράφει και απόλυτα αντιπροσωπευτικό της ίδιας και της αγάπης που έχει βάλει σε αυτό που έχει γράψει. 

Δεν είναι εύκολο, ιδίως για αυτές που εργαζονται να αφιερώνουν χρόνο για κάτι τέτοιο αλλά το κάνουν γιατί το αγαπούν.

Περάστε μια βόλτα , ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ και η υπόσχεση μας είναι οτι το επόμενο τεύχος θα είναι ακόμη καλύτερο! 

Μέχρι την επόμενη φορά, 

σας χαιρετώ!