Μια τούρτα και πέντε αποχαιρετισμοί...

Λοιπόν σήμερα είναι η μέρα μου...

Δε γίνομαι κάθε μέρα 32 ετών (ευτυχώς ή δυστυχώς) και γι'αυτό πρέπει να της δώσω τη σημασία που της αξίζει!

Οπως καταλαβαίνετε, αφού είμαι μπροστά από το φακό λίγο δύσκολο να είμαι και από πίσω! Το ρόλο αυτό ανέλαβε η αγαπημένη μου Ρούλη η οποία χόρτασε από φωτογραφήσεις στο γάμο και αποφάσισε να  πιάσει η ίδια  τη μηχανή (στη περίπτωση μας το κινητό της), είναι άλλωστε κάτι που το κάνει πολύ καλά! 

(Το έχει η οικογένεια παιδί μου, τι να πεις!)

Παραμύθι με τα όλα του!

Μέρες τώρα παλεύω να πιάσω πάλι το πληκτρολόγιο και να γράψω...

Μεσολάβησαν πολλά και τα συναισθήματα που με πλημμύρισαν ακόμα περισσότερα.

Όσο όμως και να το παλεύω δε μου βγαίνει...

Είναι λες και αυτά τα συναισθήματα, είναι τόσα πολλά που με πλημμύρισαν και δεν μπορούν να βρουν διέξοδο, σε σημείο που να πονάει...

Θα προσπαθήσω όμως να σας πω μια ιστορία για ένα κορίτσι που πολύ το αγαπώ το άτιμο...

Δε μπορείς να μη το αγαπήσεις... Είναι αδύνατο!

Και ας λέει σκληρές αλήθειες που σε βγάζουν από το λήθαργο θέλεις δε θέλεις...

Αλλος για τη βάρκα μας!

Σε βάρκα δε έχω μπει ποτέ μου

κι ας ήθελα ταξίδια μακρινά

Παραδομένη γεμάτη εμπιστοσύνη 

στη θάλασσας την αγκαλιά

Φωτογραφισέ το! Ιουνίου 20-30

Ο μήνας Ιούνιος ήταν γεμάτος φωτογραφίες και ωραίες στιγμές, παρόλα τα στραβά της καθημερινότητας.

Για άλλη μια φορά ταξιδέψαμε μέσα από το φακό σε αυτό το υπεροχο ταξίδι αποτύπωσης αναμνήσεων...

Σας παραθέτω παρακάτω τις τελευταίες φωτογραφίες του Ιουνίου και μια ανάπαυλα για να τα ξαναπούμε με την μηχανή standby για το Σεπτέμβρη!

20. Καθρέφτης
Κάπου εκεί είμαι κι εγώ,στον αριστερό φακό...

Mama Relax!

Προσοχή προσοχή!

Το πρώτο τέυχος του περιοδικού  για μαμάδες από μαμάδες και όχι μόνο 

είναι πλέον γεγονός!

http://goo.gl/gAEO2P

Μπορεί να το ξέρετε ήδη αλλά δε μπορώ να μη σας τα πώ κι εγώ! Είναι μια συλλογική εργασία η οποία έγινε με τη πρωτοβουλία της αγαπημένης Μάρθας από το Γίναμε Γονείς.

Την αγκαλιάσαμε όλες μας με πολύ αγάπη και μεράκι. Επιθυμούμε να είναι ο σύντροφος της καθε μανούλας στις εξορμήσεις και την ηρωική καθημερινότητα της.

Κάθε άρθρο είναι γραμμένο με το προσωπικό στυλ της φίλης που το γράφει και απόλυτα αντιπροσωπευτικό της ίδιας και της αγάπης που έχει βάλει σε αυτό που έχει γράψει. 

Δεν είναι εύκολο, ιδίως για αυτές που εργαζονται να αφιερώνουν χρόνο για κάτι τέτοιο αλλά το κάνουν γιατί το αγαπούν.

Περάστε μια βόλτα , ρίξτε μια ματιά ΕΔΩ και η υπόσχεση μας είναι οτι το επόμενο τεύχος θα είναι ακόμη καλύτερο! 

Μέχρι την επόμενη φορά, 

σας χαιρετώ!

Link Party #8... και ραντεβού το Σεπτέμβρη!

Δε ξέρω, σήμερα ξεχάστηκα τελείως, αφού τώρα κατάλαβα ότι έχω Link Party!

Είναι το τελευταίο Σάββατο του Ιουνίου και νομίζω ότι έφτασε η ώρα να εγκαινιάσουμε τις καλοκαιρινές μας διακοπές και όσον αφορά το πάρτυ μας!

Είναι άλλωστε μια εποχή που και λόγω ζέστης η παραμονή μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μας γίνεται δύσκολη!

Για όσους έχουν τη τύχη να μεταφερθούν στα εξοχικά έχουν δηλώσει ήδη την αποχή τους.

Για όσους πήγαν ή θα πάνε διακοπές αρχίζουν να αραιώνουν σιγά σιγά. 

Όσοι πάλι δεν είναι τόσο τυχεροί , θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν την άδεια Αθήνα τους καλοκαιρινούς μήνες...

Κάτι είναι κι αυτό! Πάρτε τις λεκάνες, γεμίστε τις στο κήπο με νερό και βάλτε τα παιδιά να το απολαύσουν!

Φωτογράφισε το!

Όλα ξεκίνησαν από την ιδέα της Μάρθας από το Γίναμε Γονείς να εγκαινιάσει την ιδέα ενός φωτογραφικού project που ερχεται από το εξωτερικό και εδώ στη μαμαδογειτονιά.

Δε μπόρεσα να είμαι συνεπής από την αρχή γιατί είχα χάσει τη γριούλα μου στην αρχή, αλλά από τις  10 Ιουνίου είμαι εδώ!

Link Party #7 και... η βασκανία!

Να΄μαι και πάλι, για άλλη μια εβδομάδα!

Έχει μπει το καλοκαιράκι και παρόλο που ο καιρός δε λέει να το καταλάβει εμείς έχουμε την ανάλογη διάθεση, και να μας συγχωρούν κάποιες καιρικές συνθήκες που δε τους δείχνουμε τον πρέποντα σεβασμό!

Τα σχολεία έκλεισαν, τα πιτσιρίκια είναι σπίτι και το ξενυχτάνε!

Με το ζόρι τα μαζεύουμε κάθε βράδυ!

Πετώντας από την αγκαλιά μου...

Ήταν 18 Ιουνίου , ημέρα Πέμπτη του 2009 όταν ήρθες στο κόσμο...

 Δεν ήταν εύκολη η διαμονή σου εκεί μέσα... Μεγαλώνοντας μέρα με τη μέρα, ψηλώνοντας όλο και πιο πολύ , δε κατάφερες να πάρεις θέση με το κεφάλι προς τα κάτω. 

Ισχιακή προβολή είπαν... Καισαρική...

Φαινόταν ότι πάλευες πολύ να βολευτείς... Το κεφαλάκι σου πίεζε επίμονα τα πλευρά μου, σε σημείο να έχω κάνει μελανιά και ο πόνος δεν ήταν εύκολο να τον υπομένω.

Σαν να το γνώριζες αυτό, δεν προσπαθούσες συχνά να κάνεις αισθητή τη παρουσία σου.

Γράμμα στο πατέρα των παιδιών μου...

Εσύ ήσουν ο πρώτος που τους κοίταξες στα μάτια και τους κράτησες στην αγκαλιά σου με τρεμάμενα χέρια ...

Ησουν η πρώτη τους φωτογραφία από τη στιγμή που ήρθαν στο κόσμο...

Τη πρώτη αλλαγή της πάνας του μικρού την έκανες εσύ... 

Πλημμύρισε η καρδιά μου συγκίνηση καθώς σε παρακολουθούσα. Στο μεγάλο μας, άλλος είχε την τιμή, μια και είμασταν πρωτάκια και οι δυο.

Είσαι αυτός που βρίσκεται πάντα εκεί για αυτούς, να τους ξυπνάς το πρωί με γλυκόλογα , για να ξεκινήσει ωραία η μέρα τους.

Εσύ τους δείχνεις πως είναι να πετάς ψηλά, μαθαίνοντας τους να ζητάνε τα ύψη συντροφιά...

Το παιχνίδι με τη μπάλα, η βόλτα με το ποδήλατο, οι επισκέψεις στις κούνιες, εσύ είσαι αυτός που θα είσαι πάντα εκεί!

Link Party #6

Ναι, άλλη μια εβδομάδα έφτασε στο τέλος της, και ο καιρός κυλάει απίστευτα γοργά! Τα αγοράκια μου είναι πλέον καλά, η εβδομάδα που περασε με έκανε πολύ περήφανη μαμά!

Κάναμε τα εμβόλια μας, και παρόλο που φοβόντουσαν, στάθηκαν γενναίοι και δεν έκλαψαν καθόλου!

Για ανταμοιβή, τους πήγαμε στην αγαπημένη μας "ταβέρνα" όπου έχει δυο μεγάλους τοίχους με μαυροπίνακες και τραπεζάκια για να παίζουν κι έχει γίνει το οικογενειακό μας στέκι!

Μήπως έχεις ένα τσιγάρο;

Είναι κάποιες στιγμές στη ζωή  που θα ήθελες να τις ξαναζήσεις, μόνο και μόνο για να πράξεις διαφορετικά από τη πρώτη φορά… Και όταν ως εκ θαύματος σου δίνεται αυτή η ευκαιρία προδίδεις πάλι τον εαυτό σου και πράττεις ενάντια σε αυτό που υπαγορεύει η καρδιά σου. Αμέλεια ; Αδιαφορία; Αδυναμία;