Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

Το Σεντούκι του Χρόνου: Σχέδια ζωγραφικής!

Η Μαρία από το Συλλεγω στιγμές έκανε πριν από λίγο καιρό μια ανάρτηση με τις παιδικές της ζωγραφιές.
Η αλήθεια είναι ότι ενθουσιάστηκα.

Με πιάνει θλίψη όταν σκέφτομαι όλες εκείνα τα σχέδια να περιμένουν υπομονετικά κάποιον να κατέβει στο υπόγειο για να τα ξεφυλλίσει. Είναι η ευκαιρία μου να θυμηθώ τα παλιά, τότε που άρπαζα το μολύβι και ξεχνιόμουν ζωγραφίζοντας! 

Και έφτασε πλέον η στιγμή να αποτυπωθούν για πάντα σε ηλεκτρονικό αρχείο , νικώντας το χρόνο και τη φθορά του... και την υγρασία του υπογείου μας βεβαίως βεβαίως!



Μη μου ζητήσετε να σας πω ακριβή ημερομηνία που τα έχω ζωγραφίσει!
Είχα την ενοχλητική συνήθεια να μη βάζω τη σφραγίδα του χρόνου και που να φανταστώ οτι δε θα θυμάμαι και πολλά!

Η συγκεκριμένη πρέπει να είναι της Α' Γυμνασίου. Ο τρόπος για να βγει αυτό το αποτέλεσμα είναι τόσο απλός και ταυτόχρονα τόσο εντυπωσιακός.
Απλά περνάς με νερομπογιά διαδοχικά τα πιο σκούρα εώς τα πιο ανοιχτά χρώματα από πάνω προς τα κάτω αναμειγνύοντας τα στα σύνορα του κάθε χρώματος.  Τρία χρώματα όλα κι όλα: Κοκκινο, πορτοκαλί και κίτρινο!

Και το αποκορύφωμα: Ενα περίγραμμα που λόγω της έλλειψης λεπτομέρειας γίνεται εύκολα, και μετά γεμίζει με μαύρο χρώμα!

Πείτε μου, δεν είναι ωραίο; 


Λοιπόν σας παρουσιάζω τη Ζωή!
Πιστή αναγνώστρια της Ζωρζ Σαρή, όπως καταλαβαίνετε , έκλεψα το όνομα της βασικής της ηρωίδας (το ίδιο της το όνομα παιδιά, ντρέπομαι, το ομολογώ!)
και δημιουργησα μια δική μου ηρωίδα, της οποίας η ιστορία έμεινε για πάντα μόνο στο μυαλό μου!

Πάνω δεξιά που βλέπετε κατι ορνιθοσκαλίσματα, μη νομίζετε οτι είναι ο χάλια γραφικός μου χαρακτήρας στα ελληνικά!
Είναι γραμμένο με την Αδελφική Αλφάβητο,  κάποια εφεύρεση που είχαμε εγώ με την κατά δυο χρόνια μεγαλύτερη  αδερφή μου Στέλλα, όταν είμασταν στο Γυμνάσιο.

Το είχα γράψει φυσικά με αυτό το τρόπο κωδικοποιημένο για να μη το πιάσουν 
μάτια που δεν ήθελα!
Βέβαια αυτή η Αλφάβητος δικαιούται μια ολόκληρη ανάρτηση από μόνη της.

Ξέρω οτι προσέξατε τα ατροφικά πόδια, η συμμετρία δεν ήταν το καλύτερο μου σημείο! 
Τουλάχιστον όχι τότε!


Η ζωγραφιά της Χριστίνας του Ευγένιου Τριβιζά!
Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα βιβλία που διάβασα στην Στ' Δημοτικού!
(Πριν πέσω στα βαριά με τους Νικητές της Ζωρζ Σαρή και τα βιβλία του Λουντέμη!)

Εδώ απεικονίζονται τα μανεκέν , τα οποία επισκέφθηκε η Χριστίνα 
σε μια από τις σελίδες του βιβλίου.


Εντάξει. 
Προφανώς δε μιλάμε για μια δική μου ζωγραφιά. Αλλά για να το κρατήσω αυτό τόσα χρόνια , σημαίνει οτι ήθελα να το θυμάμαι, για να έχω κάτι να με κάνει να γελάω!
Πράγματι, ενα μειδίαμα που μοιάζει πολύ με χαμόγελο απλώνεται στο πρόσωπο μου.
Ταυτόχρονα με ενα ελαφρύ αίσθημα ενοχής για την αλλαγή φύλλου 
που υπέστη το άγαλμα από τα χεράκια μου.

Θα σας αποκαλύψω και το επαναστατικό υλικό που τόσο όμορφα γυαλίζει
 με το οποίο του σχεδίασα το υψηλής ραπτικής ρούχο:
Μπλάνκο ανακατεμένο με μανώ για τα νύχια!
Μου άρεσε πολύ αυτή η πλευρά της Χημείας!

Σε περίπτωση που αναρωτιέστε ποιο βιβλίο ήταν αυτό , το μόνο που θυμάμαι ήταν οτι ήταν της Ιστορίας!
Ποιάς τάξης μη με ρωτήσετε!


Λατρεύω Candy Candy!
Ξενέρωσα λίγο με το τέλος που έγινε μοναχή 
(ελπίζω να μη χάλασα την εκπληξη για μερικούς που δεν το ήξεραν!)
γιατί είμαι υπέρμαχος των Love Stories αλλά επέζησα και μετά από αυτό!
Προς υπεράσπιση μου , δηλώνω οτι το πρωτότυπο από το οποίο την ζωγράφισα ήταν ενα μακό μπλουζάκι και τα χέρια της ήταν όπως στη ζωγραφιά!
(Ίσως λίγο πιο ανθρώπινα!)
Αλλά αυτή η εικόνα που έχω προσθέσει στα αριστερά είναι απλά αξιολάτρευτη!


Δεν έχω να πω πολλά για αυτή τη ζωγραφιά,
 αλλά ούτε και αυτή λέει πολλά προφανώς!


Συγχωρέστε με αν κάνω λάθος 
αλλά μήπως σας θυμίζει τον πρωταγωνιστή σε κάποιο κέρμα της παλιάς καλής ελληνικής δραχμής;
Μη μου πείτε οτι πρέπει να τον ονομάσω κιόλας!
Είπαμε, εγώ το έχω το θέμα με την μνήμη,
 όχι εσείς!


Εδώ έβαλα τη φαντασία μου να δουλέψει απεικονίζοντας κάποια κορασίδα
 που πλένει τα ρούχα της στο ποτάμι,
 όπως λέγεται σε κάποιο παραδοσιακό τραγούδι!


Κλείνω με κάποια σχέδια από βιβλία της μυθολογίας!
Το μόνιμο πρόβλημα μου η δυσκολία να απεικονίσω τα άκρα στο ανθρώπινο σώμα!
Τα χέρια και τα πόδια ήταν άθλια!

Συγχωρέστε την ποιότητα των τελευταίων, αντί να τα σκανάρω τα έβγαλα φωτογραφία και δεν είναι αντάξια του πρωτοτύπου τους.

Μη χάσετε στη συνέχεια τα σχέδια ζωγραφικής με αντικείμενο τις προσωπογραφίες!

Μαρία σε ευχαριστώ που αποτέλεσες η αφορμή για να θυμηθώ και εγώ τις δικές μου ζωγραφιές!

Εσείς τι σχέση έχετε με τη ζωγραφική;
Αγάπης , μίσους , ή απο μακριά και αγαπημένοι;







18 σχόλια:

  1. αααα κι εγώ τέτοια έκανα ! :))) Λατρεία η κάντη κάντη! Να μην αφήσεις τα μολύβια σου Δεσποινάκι!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστίνα μου ευχαριστώ! Εσύ βέβαια τα κάνεις ακόμα και με μεγάλη επιτυχία!
      Μπράβο σου!

      Διαγραφή
  2. Καλλιτεχνική φύση... Με ότι και να καταπιαστείς τα καταφέρνεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το έχεις και εσύ στα καλλιτεχνικά Άντζυ μου!

      Διαγραφή
  3. Δεσποινάκι, είσαι τόσο καλλιτεχνική φύση!!! Μου άρεσαν πολύ οι ζωγραφιές σου! Και για να είμαι ειλικρινής, δεν με ενόχλησαν καθόλου τα άκρα!
    Και όχι, δεν έχω δει το τέλος της Κάντυ... Αλλά, μετά το θάνατο του Άντονυ, μπορώ πια να αντέξω τα πάντα...
    Δεν έχω ταλέντο στη ζωγραφική. Αλλά μ' αρέσει πολύ να ζωγραφίζω. Τις αναλογίες στους ανθρώπους ούτε καν τις πλησιάζω!!!!
    Καλημέρα!
    Α! Κάνε μια ανάρτηση με τη μυστική αλφάβητο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλεξάνδρα την Αδελφική Αλφάβητο την έχω στα σχέδια μου να τη γράψω!
      Για να ξεπεράσεις το χαμό του Αντονυ, θα σου πω οτι έρχεται ενα μελαχροινός νιός και της κλέβει τη καρδιά στο σχολείο που πηγαίνει!

      Διαγραφή
  4. η Καντυ απιστευτη!!!! τι μου θυμησες τωρα!!!

    καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όλες μας τα ίδια κάναμε!!!! Κοριτσαρες βλέπεις! Κρατούσα κ εγώ ημερολόγιο με μυστικό αλφάβητο!!! Ααχ τόσες αναμνήσεις μου ξύπνησες με τα σχέδια σου!!! Εννοείται να μην σταματήσεις να ζωγραφίζεις για κανένα λόγο.. Πριν λίγο καιρό είχα γράψει στο μπλογκ μου γιατί σταμάτησα εγώ να ζωγραφίζω.. Όμως δειλά δειλά ξανάρχισα μετά από 10 χρόνια !!!Φιλάκια πολλά ❤ στέλνω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλά έκανες και το άρχισες πάλι!
      Εγώ μου φαίνεται σαν να με έχει ξεχάσει!

      Διαγραφή
  6. Καλέ όλα ήταν υπέροχα!
    Την ίδια τρέλα είχαμε: κι εγώ έτσι ξεκίνησα! Ζωγράφιζα τα βιβλία μου τα σχολικά η έπαιρνα σχέδια και ιδέες από αυτά! :)))
    Καλά έκανες και τα κράτησες! Ενώ κρατούσα ευλαβικά ποιήματα ( με ημερομηνίες σε όλα) ζωγραιές δεν νομίζω ότι κράτησα. Βασικά πρέπει να ψάξω στο ντουλάπι της παλιάς μου βιβλιοθήκης. Σκίτσα απόπιο μεγάλη έχω αλλά δεν έχουν την ίδια συλλετκτική αξία! Γιατί τέτοια έχουν τα δικά σου! ☺
    Φιλάκια πολλά Δέσποινα !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το έχουμε πει δα οτι έχουμε κοινά εμείς οι δυο!
      Αλλά εσύ κάνεις αριστουργήματα ακόμη και τώρα ενώ εγώ τα έχω παρατήσει!
      Πολλά φιλιά Αριστέα μου!

      Διαγραφή
  7. Τι όμορφες ζωγραφιές... Συγκινήθηκα.. Και εγώ αγαπούσα πάρα πολύ τη ζωγραφική, έχω καλό χέρι όχι όμως όσο εσύ!! Μπράβο σου που τα καταχώρησες, μάλλον θα το κάνω και εγώ, Έτσι είναι ηλεκτρονικά νικάτε ο χρόνος καλύτερα...<3 Φιλιά πολλά Γιάννα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι ναι, Γιάννα μου, να το κανεις και να κάνεις και μια ανάρτηση με αυτά, όλες στο δρόμο που χάραξε η Μαρία!

      Διαγραφή
  8. Τι ωραία που τα κρατησες! Η Κάντυ Κάντυ φανταστική! Της δικής μας γενιάς και μας φαιρνει τοσες πολλές παιδικές αναμνήσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δέσποινα μου, σ' ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ που το έκανες και ας σε "τσίγκλισα" εγώ με τις δικές μου ζωγραφιές, που βέβαια μπροστά στις δικές σου, τι να πω; Υπέροχες! Λατρεύω τη ζωγραφική κι ας μην το έχω! Αυτό με το τέλος της Candy Candy, συγνώμη αλλά πςω μου διέφυγε; Δεν το ήξερα και θα ψάξω να το βρω για να το δω αν και δεν θα ήθελα τέτοιο τέλος.
    Πάω να δω και την άλλη ανα΄ρτηση με την συνέχεια των ζωγραφιών σου!
    Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα.
Οι απόψεις όλων σεβαστές...

Blogging tips