Λοιπόν δε ξέρω αν το έχω πει, αλλά μου αρέσει πολύ το σινεμά.
Και επειδή δεν είναι εύκολο να πάει ο Μωάμεθ στο βουνό, φέρνουμε το σινεμά στο σπίτι μας.
Κάθε βράδυ μόλις τα παιδιά πέφτουν για ύπνο και οι ρυθμοί χαλαρώνουν ρωτάμε ο ένας τον άλλο:
Τι θα δούμε;
Για να είμαι ειλικρινής, δε ήθελα να την δω αυτή τη ταινία.
Μόνο το γεγονός οτι έχει θέμα τον καρκίνο με έκανε να την απορρίψω γιατί ήξερα οτι στο τέλος θα κατέληγα να ρίξω μαύρο δάκρυ και το Βασίλη να διασκεδάζει με το πόσο εύκολα συγκινούμαι και προσπαθώ να το κρύψω κιόλας!
