Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

Η ιστορία ενός πουλόβερ

Ηταν πριν από πολλά χρόνια που συναντήθηκαν οι δρόμοι μας.

Εσύ κοσμούσες τη βιτρίνα ενός καταστήματος στο κέντρο της Αθήνας κι εγώ πέρασα τυχαία από εκεί σε μια από τις σπάνιες φορές που έβγαινα για ψώνια με τη μητέρα μου.

Δε μου τράβηξες τη προσοχή , όχι.
Δεν ήσουν πολύ του στυλ μου, χωρίς παρεξήγηση.

Στάθηκε όμως μπροστά σου η μητέρα μου, γεμάτη ενθουσιασμό.
"Τι ωραίο που είναι αυτό Δέσπω!Ελα να σου το πάρω!" 
Δε με κέρδισες πρέπει να σου πω. Υπερβολικό σε βρήκα για την καθημερινότητα μου. Και εκείνη η λαιμόκοψη, άβολη μου φάνηκε !
Τότε μου λεει με μάτια που έλαμπαν βλέποντας ενα μέλλον που δεν υπήρχε εκεί.


"Θα το φοράς όταν θα πάρεις το πτυχίο και θα δουλεύεις σε γραφείο!"
Τόσο πολύ έλαμπαν τα μάτια της εκείνη τη στιγμή, τόση ήταν η ζωντάνια του ονείρου της που το είδα κι εγώ μέσα από τα μάτια της ζωντανό, σε οραματίστηκα πάνω μου εκπληρώνοντας την ελπίδα που έχει ένας γονιός για το μέλλον των παιδιών του.

Χάρη σε εκείνη τη λάμψη, σε είδα κι εγώ πιο ελκυστικό και σε πήρα με χαρά και τη πρόθεση να μπεις στη ντουλάπα μέχρι να ... εκπληρώσεις το σκοπό σου.

Τόσα χρόνια έχεις ελάχιστα φορεθεί.
Αλλά η λάμψη εκείνη μένει ζωντανή στη μνήμη μου να με συντροφεύει και να μου θυμίζει πόση αγάπη κρύβει μέσα του ο γονιός για το παιδί του.

Και ξέρεις κάτι; 
Δε θέλω να σε αποχωριστώ γιατί η αξία σου  είναι ιδιαίτερη.
Κουβαλάς επάνω σου τα όνειρα ενός γονιού για το μέλλον των παιδιών του .
Της μητέρας μου.

Τα ίδια όνειρα που κάνω κι εγώ για τα παιδιά μου πια. 
Καταλαβαίνω περισσότερο τη σημασία σου. Νιώθω εκείνη τη λάμψη να μου γαργαλάει τη ψυχή κάθε μέρα και κάθε στιγμή που κοιτάω τα αγόρια μου να αφήνουν το σημάδι τους στο κόσμο .

Ενα σημάδι που για εμένα είναι τόσο σπουδαίο!

Μα δεν είμαι η μόνη.
Είναι τόσοι άλλοι γονείς που αγωνιούν για το μέλλον των παιδιών τους.
Ενα μέλλον που δε χαμογελά όταν το αντικρύζουμε και η λάμψη τρεμοπαίζει μέσα μας.
Πιο δειλό, πιο φοβισμένο μα εξακολουθεί να είναι εκεί .

Γι'αυτό αγαπημένο μου πουλόβερ μου είσαι πολύτιμο.
Γιατί μου θυμίζεις πάντα πως η λάμψη αυτή ποτέ δε θα χαθεί.
Ο, τι και αν γίνει , όσα και αν περάσουν , θα είναι εκεί.
Πάντα εκεί.

20 σχόλια:

  1. Τι τρυφερό! Πόσα πολλά πράγματα μας θυμίζουν την έγνοια των γονιών μας, τις αγωνίες τους, τις ελπίδες τους και τα όνειρά τους για εμάς!
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ελένη αντιλαμβάνομαι πλέον αυτό το κλισέ που οι μητέρες μας έλεγαν:
      Όταν θα γίνεις μάνα θα καταλάβεις!

      Διαγραφή
  2. να λοιπον που το καθε αντικειμενο εχει και μια ζεστη ιστορια
    ποσο μαλλον το πουλοβερ που ειναι απο μονο του ζεστο :)
    καλημερα και καλη εβδομαδα αγαπημενη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιδιαίτερα ζεστό θα έλεγα!
      Καλή εβδομάδα Κική!

      Διαγραφή
  3. Ένα πουλόβερ, με τεράστια συναισθηματική αξία...! Τι γλυκιά ανάρτηση Δέσποινα μου! Καλημέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τί τρυφερή ιστορία, νά' σαι καλά που την μοιράστηκες μαζί μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ κι εγώ που τη διαβάσατε!

      Διαγραφή
  5. Με συγκίνησες (πάλι) Δέσποινα μου!
    Η συναισθηματική αξία σε κάποια αντικείμενα πάντα κρύβει μια μικρή ή μεγάλη ανθρώπινη-προσωπική ιστορία με ένα τεράστιο δίδαγμα!
    Να είσαι καλά! Καλή εβδομάα να έχεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τι συγκινητική και τρυφερή ιστορία!!! Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σαν μανουλα κι εγω θα σου πω πως βουρκωσα καθως σε διαβαζα! Κι ειναι αληθεια πως δε νιωθεις τους γονεις σου απολυτα ωσπου να γινειε γονιος κι εσυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τι ωραίες σκέψεις. Πολύ μ'αρέσει όταν τα ρούχα και γενικώς τα αντικείμενα έχουν κάποια ιστορία, κάποια σκέψη,κάποιο όνειρο από πίσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η ιστορία τους είναι που τα κάνει πολύτιμα!

      Διαγραφή
  9. Κοίτα σκέψεις που γέννησε ένα πουλόβερ!
    Ωραίο, πολύ, αν κι εγώ βρίσκω άβολη αυτή τη λαιμόκοψη! :)))
    Συγκινητική η ανάρτησή σου ...Δέσπω ☺

    Φιλάκια πολλά :))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χι χι ... Ξέρεις ούτε που το σκέφτηκα όταν έγραψα το Δέσπω! Μου βγήκε αυτόματα , την έβλεπα μπροστά μου να το λέει, και η μαμά μου μόνο Δέσπω με λεει!

      Διαγραφή
  10. Πάντως αυτό το πουλόβερ πρέπει να είναι πολύ περήφανο! Μέχρι και ανάρτηση σε έκανε να γράψει, χεχε! Δίδαγμα για την ζωή... ακόμη και το πιο μικρο και ασήμαντο πράγμα μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης! Κάλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πράγματι Κάλη, και χαίρομαι που το έκανα, για να μη σβήσει ποτέ από τη μνήμη μου εκείνη η μέρα!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα.
Οι απόψεις όλων σεβαστές...

Blogging tips