Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

"Η επανασταση της καλοσυνης στην πραξη"

Ξημερώματα. Η γυναίκα βγαίνει από το ζαχαροπλαστείο φορτωμένη με κούτες και κατευθύνεται απέναντι από το κατάστημα να τα πετάξει στο κάδο της ανακύκλωσης. Πριν γυρίσει πίσω, πετάει μέσα στον κάδο απορριμμάτων μια σακούλα με υπολείμματα της χθεσινής ημέρας. Πριν καλά καλά γυρίσει πίσω, βλέπει μια γυναίκα με δυο κοριτσάκια να φτάνουν μπροστά στους κάδους και με τη βοήθεια της μάνας να μπαίνουν τα κορίτσια μέσα και να σκαλίζουν τα σκουπίδια για τον ανέλπιστο θησαυρό… φαγητό…




Η καρδιά της δεν άντεξε… δεν είναι φτιαγμένη να αντέχει τον πόνο του  αλλουνού. Μόνο το δικό της. Γύρισε πίσω και στάθηκε μπροστά από τις τραγικές φιγούρες. Η μητέρα μόλις την είδε κοκκίνισε  ολόκληρη και μετά χλόμιασε . Η υπερηφάνεια έλαμψε στο βλέμμα της και σήκωσε αμυδρά το πηγούνι της. «Για τα παιδιά μου θα κάνω τα πάντα» έλεγαν τα μάτια της. Ήταν έτοιμη να ακούσει να την επιπλήττουν…
Αυτή της έπιασε το χέρι και αγνοώντας το ξάφνιασμα από την ζεστή επαφή είπε: «Ελάτε μαζί μου»

Δεν ήταν η πρώτη φορά που βοηθούσε ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Η παρουσία της ήταν μια ζεστή παρηγοριά για όλους τους μοναχικούς πελάτες του ζαχαροπλαστείου. Ότι έμενε από τη προηγούμενη μέρα και δεν ήταν πια προς πώληση έμπαινε προσεκτικά σε σακούλα στην άκρη και περίμενε υπομονετικά να εκπληρώσει το σκοπό της. Άνθρωποι που είχαν ανάγκη από ένα κομμάτι ψωμί, άνθρωποι που είχαν πολλά στόματα να θρέψουν, άνθρωποι που την έβλεπαν με πονεμένο βλέμμα μέσα από τις βιτρίνες του καταστήματος…
Άνθρωποι που περίμεναν ένα γλυκό χαμόγελο, μια ζεστή κουβέντα, μια ερώτηση που δείχνει το ανθρώπινο ενδιαφέρον, το χαμένο πια ακόμη και από τα ίδιο τους τα σπλάχνο…
Άνθρωποι που έρχονται κάθε μέρα για να πάρουν ένα κομμάτι ψωμί και μια αγκαλιά χαμόγελα, δώρο να τους συντροφεύουν στη μοναξιά του σπιτιού τους ή στην αγωνία της δουλειάς τους.
Το σπίτι της είναι γεμάτο από μικροαντικείμενα, όλα δείγμα της αγάπης και της ευγνωμοσύνης για τα χαμόγελα που χαρίζει απλόχερα καθημερινά. Λουλούδια, διακοσμητικά, καθετί που παλεύει να χωρέσει την ανάγκη τους για μια γνήσια εκδήλωση καλοσύνης και αυτονόητης αλλά παλιομοδίτικης –πια – ανθρωπιάς. Τα κρατάει όλα σε μια σειρά και μου λέει την ιστορία του καθενός: Αυτό που το χάρισε η κυρά Μαρία, έχει μια κόρη στη ξενιτιά… Αυτό μια κυρία που ζει με 5 γάτες… και η λίστα δεν έχει τέλος.
Όχι, η ζωή της δεν είναι ευκολότερη από των άλλων. Το εισόδημα της είναι αυτό που προσπαθεί να σηκώσει το μεγαλύτερο βάρος των αναγκών που έχει ένα σπιτικό με έξι άτομα που ζουν κάτω από την ίδια στέγη. Δεν είναι πιο ξεκούραστη από τον καθένα μας, δουλεύει σχεδόν επτά μέρες την εβδομάδα από τα ξημερώματα μέχρι το απόγευμα και  ύστερα ξεκινά η δεύτερη βάρδια στη φροντίδα της οικογένειας της. Δε γνωρίζει τι είναι Χριστούγεννα ή άλλη οικογενειακή γιορτή, αλλά θα είναι εκεί , στην Αγίου Μελετίου να γλυκάνει με το χαμόγελο της κάθε άνθρωπο που θα περάσει από το κατώφλι του καταστήματος για να ευχηθεί «Χρόνια Πολλά Δήμητρα!».
Αν βρεθείς σε θέση να γκρινιάζεις για τα προβλήματα σου και για τις διαφωνίες που έχεις με το έτερον σου ήμισυ ή την ανεργία σου δε θα σου πει ποτέ τι είναι αυτό που βασανίζει την ίδια. Θα σου πιάσει το χέρι και θα σου πει

«Όλα θα πάνε καλά. Το    ξ έ ρ  ω. Κάτι καλό σε περιμένει στη γωνία, κάνε υπομονή!» Και έχει δίκιο. Πάντα…

Η Δήμητρα είναι η αδερφή του συζύγου μου. Γνήσια ευλογημένη από το Θεό ψυχή...
Αφορμή για την ιστορία αυτή στάθηκε η ιδέα της Πεταλούδας από το Butterfly's World
 για ιστορίες καλοσύνης που μπορούν να μας εμπνεύσουν όλους μας
 να είμαστε φορείς της σπάνιας (!) ασθένειας που λέγεται Καλοσύνη...
 Πάρτε λοιπόν τη σκυτάλη και μη φοβάστε... δεν είναι θανατηφόρα,
 ίσα ίσα,
 δίνει ζωή σε εμάς και στους άλλους....



20 σχόλια:

  1. Έχω γνωρίσει κι εγώ τέτοιες κυρίες και δεν ξέρω αν είναι τυχαίο που όλες αυτές οι μικροιστορίες συμβαίνουν σε συνοικιακά μαγαζάκια. Δεν ξέρω μια μεγάλη αλυσίδα ζαχαροπλαστείων τι θα έκανε με τα περισσεύματά της...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τίποτα δε θα έκανε! Το ξέρω γιατί δουλεψα για λίγο στα ενδότερα μιας τέτοιας αλυσίδας...

      Διαγραφή
  2. Αυτοί είναι οι πραγματικοί άνθρωποι, οι άνθρωποι του Θεού όπως είπες! Μπράβο της! Ότι προσφέρει και δίνει με την ψυχή της θα της το επιστρέψει Εκείνος εις διπλούν!
    Μακάρι να της μοιάζαμε όλοι μας...!
    Υπάρχει τόση δυστυχία εκεί έξω που την ξεχνάμε με τα δικά μας μικρά ή μεγάλα, ασήμαντα ή σημαντικά προβλήματα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Είσαι πολύ τυχερή που περιβάλεσαι από τέτοιους ανθρώπους.
    Να έχεις τη Δήμητρα θησαυρό σου και όλοι μας να παραδειγματιζόμαστε
    από τέτοιες σπάνιες στην εποχή μας Δήμητρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. δυστυχως τα πραγματα πανε απο το κακο στο χειροτερο. κ ευτυχως που υπαρχει λιγη ανθρωπια ακομα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. μπραβο της!!! ετσι πρεπει να είναι οι πραγματικοί ανθρωποι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. RESPECT στην Δήμητρα και σε όλες τις ΔΗΜΗΤΡΕΣ τούτου του κόσμου!
    Τίποτα άλλο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πρώτα να πω για την ιδέα, που δεν την είχα πάρει χαμπάρι και τη βρίσκω εξαιρετική.
    Η ιστορία σου είναι ενδεικτική για το πόσοι Άνθρωποι υπάρχουν, αλλά δεν τους γνωρίζουμε, συνήθως κινούνται αθόρυβα...
    Καλό σου απόγευμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Δέσποινα συγκινήθηκα!
    Σχεδόν δάκρυσα! Πόσο τυχεροί είστε που την έχετε δίπλα σας, φάρο να σας φωτίζει δίνοντας το παράδειγμα!
    Να μου τη φιλήσεις , ναι;


    ♥♥♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ήμουν από πριν κάπως κι απλά με αποτελείωσες.... Να είναι καλά η γυναικούλα, δεν υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, είναι σπάνιοι... Φιλιά πολλά πολλά (τι να έγινε εκείνη η μητέρα και που να είναι τώρα;... )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ευτυχώς που υπαρχει ακομα ανθρωπιά!!!χιλια μπραβο στην γυναίκα!!!μια μικρη ηρωιδα και ας μην το καταλαβαίνει η ιδια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Να είναι πάντα καλά η γυναίκα! Είναι αξιέπαινη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Στεναχωρεθηκα πολυ με αυτη την εικονα Δεσποινα μου..
    Πολλα μπραβο στην κυρια Δημητρα για το μεγαλειο της ψυχης της...
    Μακαρι να παραδειγματιστουν αρκετοι απο αυτη,
    Φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας σχόλια! Είναι ένας πολύ αξιόλογος άνθρωπος που παρόλες τις αντιξοότητες της ζωής βλέπει τη θετική της πλευρά! Χαίρομαι που την έχω στη ζωή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Αχ ποσο συγκινηθηκα! Ποσο τυχερη εισαι που γνωριζεις εναν τετοιο ανθρωπο! Εχεις το παραδειγμα μεσα στο σπιτι σου! Σε ευχαρστω τοσο για την υπεροχη συμμετοχη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ σε ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσες να το γράψω!

      Διαγραφή
  15. έχουμε σκεφτεί ποτέ πως άν όλοι τηρούσαμε το νόμο του Θεού "τη δεκάτη" δεν θα υπήρχε πείνα, δεν θα υπήρχαν παιδιά να πεινάνε και γονείς να αναγκάζονται να κάνουν το τραπέζι στην οικογένειά τους από τα σκουπίδια.... πόσο φτωχοί είμαστε οι άνθρωποι από πνεύμα! Πόσο μίζεροι!!! Ευτυχώς που υπάρχουν φωτεινοί στήλοι- όπως η Δήμητρα- να μας ξυπνάνε, να μας ζεσταίνουν, να μας φωτίζουν, να μας θυμίζουν Θεό, έστω και για λίγο! Ποιος ξέρει... ίσως αυτο το λίγο λίγο κάποια μέρα γίνει πολύ και γίνουμε και εμείς "άνθρωποι"!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές μικρές σταγόνες συνθέτουν τη θάλασσα! Ισως δεν είναι αργά για τους ανθρώπους να το αντιληφθούν αυτό!
      Ευχαριστώ για το σχόλιο σου!

      Διαγραφή

Τα σχόλια σας είναι ευπρόσδεκτα.
Οι απόψεις όλων σεβαστές...

Blogging tips